Współuzależnienie


Jeśli troska przerodziła się u ciebie w obsesję, jeśli współczucie przerodziło się w opiekuńczość, jeśli zajmujesz się innymi, a zaniedbujesz siebie, to możesz być współuzależniony(a)

Współuzależnioną jest osoba, która pozwala na to, by zachowanie innej osoby oddziaływało na nią ujemnie i która obsesyjnie stara się kontrolować zachowanie oddziałującej na nią w ten sposób osoby.

 

Współuzależnienie to ciągłe pogotowie emocjonalne i uporczywy stres.

Trudne i przykre emocje – bezradność, wstyd, poczucie winy, lęk i urazy, złość, żal i poczucie krzywdy.

 

Współuzależnienie - Nie jestem osobą działającą, lecz tylko reagującą.
Taka właśnie jest większość współuzależnionych. Reagujemy złością, wstydem, poczuciem winy, nienawiścią do samych siebie, zamartwianiem się, bólem, zachowaniami opiekuńczymi,kontrolowaniem, depresją, rozpaczą i wściekłością. Reagujemy z lękiem i niepokojem. Niektórzy z nas są tak przeczuleni, że sprawia im ból przebywanie wśród innych, a kontakt z dużą grupą osób jest dla nich wręcz torturą.

 

Współuzależnienie (system zamknięty )
Zależność opierająca się na potrzebie bezpieczeństwa i wygody; traktowanie intensywności potrzeb, zaślepienia i namiętności jako dowodu miłości (podczas gdy rzeczywistymi przyczynami tego stanu mogą być lęk, poczucie niepewności i samotność)
Całkowite oddanie się; ograniczone kontakty towarzyskie, zaniedbywanie starych przyjaciół i zainteresowań.Zaabsorbowanie zachowaniem partnera, uzależnienie poczucia swojej tożsamości i wartości od akceptacji partnera.Zazdrość, zaborczość, lęk przed rywalizacją.Podporządkowanie potrzeb jednego partnera potrzebom drugiego; dobrowolne zrzeczenie się przez jednego z partnerów swoich praw. Niezdolność do pogodzenia się z rozstaniem (nawet w sytuacji konfliktowej); kurczowe trzymanie się partnera. Po zerwaniu związku strata apetytu, apatia, niepokój, ból.

 

KRYTERIA WSPÓŁUZALEŻNIENIA
Istotą współuzależnienia jest taka forma adaptacji do chronicznie destrukcyjnego układu, która go podtrzymuje, i utrudnia zmianę:
1. Uporczywa koncentracja myśli, uczuć i zachowań żony wokół zachowań alkoholowych ( lub innych ) męża.
2. Poczucie konieczności kontrolowania zachowań alkoholowych ( lub innych ) męża i nadzieja na utrzymanie bezpiecznych rozmiarów picia.
3. Utrwalenie się sztywnego stereotypu zachowań w małżeństwie obejmującego okresy picia i abstynencji.
4. Podejmowanie przez żonę i załamywanie się prób zmiany typowych reakcji na na zachowania męża.
5. Zmiany tolerancji na destrukcyjne zachowania męża.
6. Rozregulowanie reakcji emocjonalnych żony na zachowania męża- podstawowym rodzajem satysfakcji jest uśmierzanie stanów przykrych- automatyczne hamowanie stanów przyjemnych w korzystnych sytuacjach.
7. Poczucie niemożności rozstania się z mężem na zawsze i paradoksalne umacnianie się więzi po kolejnych destrukcyjnych incydentach lub próbach odejścia.

 

 

Jak przestać kontrolować życie innych i zacząć troszczyć się o siebie?